Jîyan û Helbest ên îsmet Dax

[ismetdax]

Îsmet Dax (* 1965) hunermend û bestekar ê kurd e

Îsmet Dax li Dêrika Çiyayê Mazî ya girêdayî Mêrdînê hatiye dinê.
Dibistana seretayî, navendî û amadeyî li Dêrikê xwandiye. Dax, hîna di zaroktiya xwe de bi mûzîkê ve mijûl bûye û gava kû diçû dibistanê,di gelek şev ên çand û hunerî de derketiye ser dikê.
Wê demê gelek hunermend ên bi navdar weka Erdoğan Yapıştıran û Turhan Yapıştıran ji wî re li sazê dane.
Ji ber kû wê demê kurdî qedexe bû, helbestên xwe bi tirkî dixwand e.
Ji ber gelek sedeman, di sala 1984 an de ji welêt dêrdikeve û tê bajarê Ezmir'ê, bi cih dibe.
Di sala 1990'î de bi navê Koma Tûrcel'a komekê dadimezirînin.
Koma Tûrcel'a nêzîkî sê salan li bajarê Ezmir'ê tevlî şahî û dîlanên Kurdan dibe.
Piştî avabûna şaxa NÇM(NAVENDA ÇANDA MEZOPOTAMYA) ê li Ezmîr'ê;Dax, di sala 1993'î de li wir dest bi xebatê dike.
Di sala 1997' an de,ew û sê heval ên xwe(Gafûr,Feyrûzşah Özer,Welat Özer)komekê di bin bask ên NÇM ê ya şaxa Ezmîr'ê de, bi navê Koma Jiyana Welat ava dikin.
Di sala 1999'an de,albûm a xwe ya yekemîn,bi navê Dewra Mêhdî hat amadekir û ev kaset ji hêla Medya Mûzîk ve hate belav kirin.
Ev kaset ji donzdeh helbestan pêk hatibû, gotin û gelek mûzîk ên vê album ê ji aliyê Îsmet Dax ve hatibû amadekirin.
Dax,gelek helbest dan hunermend an, wek Hozan XANEMÎR,Koma Mazlûm,Saadettîn û Mewlûde, Hozan Botan,Hozan Jîyan,Şêxmûs,Dawid ê Çinar î,Koma kevok a aşiti,Mehmed Koç,Elif Koç,û,hwd.



Albûm a Îsmet Dax,a ewil-DEWRA MÊHDÎ HAT
(A)
Dewra Mêhdî hat
De rabe Xanê
Bilîrîn in
Rinda min bûye wezîr
Qelenê min pirr biha ye
Dîlber
(B)
Werin em bi heval bin
Giya di bin kevir de namîn e
Bes e lo bira!]]
Kê çi kiribe wê bijîn in
Ewil toxim bû
Silav û hurmet





Albûm a Îsmet Dax,a duda-AMADEYE
(A)
LO LAWİKO
WELAT Ê ROJ Ê
HUNERMEND
TU HERHEBE CAN A MİN
ŞÊN BİKİN
XWEŞİK Û SERBİLİND E
(B)
ŞERVANO
BÎST Û YEK Ê ADAR Ê
WAYE TÊN
ROZERÎN A MİN
GUL A MİN GULPERÎ YE
ÇİLA RONÎ VENAMİR E











BENDA KARKERAN

Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Niştiman
Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Kurdîstan
Dane berxwe û dimeşin
Li Cizîr a botan.
Dane berxwe û dimeşin
Li Amed û xerzan

Karker ên me bi rêketin li deşt û banî an
Dane berxwe û dimeşin,ketin metrepol an.

Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Niştiman
Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Kurdîstan
Dane berxwe û dimeşin
Li Cizîr a botan.
Dane berxwe û dimeşin
Li Amed û xerzan

Şoreşger keç û xort ên me,rê nîşan daye jiboy me.
Dane berxwe û derdixin,neyar ji xak a me.

Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Niştiman
Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Kurdîstan
Dane berxwe û dimeşin
Li Cizîr a botan.
Dane berxwe û dimeşin
Li Amed û xerzan

Zivistan kirne bihar,xwendewan ên çekdar.
Gav bi gav pêşveketin,serkeftin bû dîyar.

Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Niştiman
Lêdixin benda karkeran
Lêdixin li Kurdîstan
Dane berxwe û dimeşin
Li Cizîr a botan.
Dane berxwe û dimeşin
Li Amed û xerzan

Helbest û muzîk
İsmet Dax
Rastkirin Hozan Xanemîr








BARAN DİBARÎYA

Baran dibarya,evîn gûr dibû!.
Vêketibû erş û ezman,êdî didîtin çav ên girtî.
Dihelîya cemed a nava dil ê dayîk ên bi xemgîn,diherikîn çem û kanî.
Lehî radibû û pêl dida xwe berê xwe dabû nava deryayê.
Paqij dibû gend û gemar ji ser wecîyên şev ên bi qitran.
Dicûrisan de,êdî rûpelê dîroka mirovatîyê.
Baran dibarîya;Jîn şên dibû.
Baran dibarîya;Ewr ji hev belav dibû.
Ezmana derxistibû keskesor,tîrêj ên rengîn ji xwe weşandibûn.
Hêvî xuya dibû jiboyna bê gûmana,jiboyna bê bawer an.
Dikenîya êdî wecîyên qîz û xort ên bê mirad.lez didan xwe û dibezîyan yek bi yek jiboyna kû bigêjin armanca xwe.
Bawer kiribûn carekê ji gotin a bav û kalan. Wer hîn bûbûn jî bavpîr ên xwe:
"Kî di bin keskesor ê de derbas bibe;Ewê bigêjin hemû daxwazi û armanc ên xwe."

Ahd dabûn hevdû gelek keç û xort ên evîndar!.
Bê rawestin dibezîyan jiboyna kû di bin keskesor an de derbas bivin.
Gelek evîndar dîl mabûn di binê hefs û zindan an,di nav qefes an de.
Berxwe didan jiboyna kû ew jî di bin keskesor an de derbasbibin,lê Beko Ewan an nedihiştin,deryê hesinî li ser wan girtbûn û serê wan di hundurê qefes an de peçiqandibûn.
Dikelîya êdî evîn a nava dilê lawik ê Ercîş'î !.
Dixwaste heval ên wek wî jî,ji qefes an der ên û di bin keskesor de derbas bivin
Gola WAN' ê şîyar dibû ji xewa hezar sal an,dişewitî hebûn,jiboyna tunebûnê.
Baran dibarîya,hebûn şên dibû.
Baran dibarîya ewr ji hev belav dibû.

Êdi,ji binê heft tebeq erd,tov ên hezar sal an didan der.
Dar û ber an;Pel û kulîlk ên xwe,ji nû de vedikirin.
Şahî difûrîya ji ser xaka MEZOPOTAMYA.
Kevok ên hinevan meşale vêxistibûn û rêz girtibûn mîna stêrk an.
Girêdayî felat dibû,bîyanî ji holê radibû.
Penaberî qedyabû,Kerwan êdî vegeryabûn.

Dişûrikîn êdî maar û tûpişk diketin binê heft tebeq erd,diketin binê qelş ên kûr û tarî û tune dibûn.
Keskesor dibû bawerî,gotina bav û kalan hatibû cî.
"Kî di bin keskesor ê de derbas bibe;Ewê bigêjin hemû daxwazi û armanc ên xwe."
Baran dıbarîya,hebûn gûr dibû!.
Baran dibarîya,sorgul vedibûn.

Helbest:İsmet Dax
03-06-1997






DîLBER
Tu weka gulekê vebû ye di dilê min de;
Erd û ezman ê min tu ye,ronî ya çavê min.
Xweşikbûn a te bû ye bela li serê min;
Ma ne bese Dîlber,de were ba min.

Dîlber ê dîlber,dîlber a min ê!
Dîlber ê dîlber,hebûn a min ê.

Dîtinek te hêja ye hemû cîhan ê;
Xemla te bi rengîn e,ji gul ên bihar ê!
Sînga te tevd e neft e,tu buhişt a minê;
ma ne bes e dîlber,wer vê dîlanê.

Dîlberê dîlber,dîlber a min ê;
Dîlber ê dîlber,hebûna min ê.

Ezê te ji xwe re bikim,bûk a dil ên xwe;
Bixemilîn im te,dînim ser nav ên xwe!
Ezê,bighêj im meqsed a bav û kal ên xwe;
Ma qey nebes e dîlber,can diidim jiboy te..

Dîlber ê dîlber,dîlber a min ê;
Dîlber ê dîlber,hebûn a min ê.

Helbest û muzîk
Îsmet dax









NATİRSİM
Natirsim,narevim ez ji vê jînê.
Tucar an bernadim doza hebûnê.
Li dû zivistanê timî bihar e;
Ez hertim gûr dertêm jiboyna Zîn'ê.

Deng û nav ê min;Hêz a min e.
Buhişt e gulistan,cî û war ê min e.
Seyîd Riza û Şêx Seîd;Bavpîr ên min e.
Bila cahş,bila xayîn,ji xwe bitirsin.

Natirsim,narevim ez ji vê jînê.
Tucar an bernadim doza hebûnê.
Li dû zivistanê timî bihar e;
Ez hertim gûr dertêm jiboyna Zîn'ê.

Star im,pola me,xofim wek gebar.!!
Heybet im,nişît im,jiboyna xwînxwar.
Gava kû bihejim,wê dinya bê xwar.
Ez im ew şoreşger,ez im ew kedkar.

Natirsim,narevim ez ji vê jînê.
Tucar an bernadim doza hebûnê.
Li dû zivistanê timî bihar e;
Ez hertim gûr dertêm jiboyna Zîn'ê.

Çîya mim,hêz a min gelkî giran e.
Li dor min êdî eşq û dîlan e.
Zava ye ew karker,bûk pir ciwan e.
AMED bûye paytext,warê memyan e.

Natirsim narevim ez ji vê jînê.
Tucar an bernadim doza hebûnê.
Li dû zivistanê timî bihar e;
Ez hertim gûr dertêm jiboyna Zîn'ê.

Helbest û muzîk
İsmet Dax











DİLÊMİN
Ez îro jî,ji te re amade me!.
Ma qey nabîn in,bê ez çawa bi te ve girêdayî me.
Çav ê min,bê te nabîn e.
Guh ê min,bê te nabihîz e.
Ziman ê min,bê te naliv e.
Dest ê min bê,te ranahêj e tu tişt an.
Nig ê min bê,te gavan navêj e.
Hest û raman ê min,bê te naponij e.
Bê te zivistan im,şevreşim!
Tu bihar û roj a cîhan a min e,tu xwîn a nava tamarêmine,tu hestîkê nava goşt ê min e dilêmin.

Tu kûûr e;
Tu fireh e:
Tu diêj e;
Tu star e:
Bi hebûn a te ez lı ser pîya me,ma qey nizan in,ez bê te najîm dilêmin.

Ma qey nayê bîrawan?
Hîna berî kû ÎSA bê ser rûê cîhanê ez hebûm,û min hîna wê çaxê jiboy na raperîn û serhildan a te şûr û mertal afirandibû li hemberî dehaqê zulimkar.
Ez Mem bûm,tu Zîn bû
Ma ni EHMED'é XANÎ jî,di pirtûk a xwe yî pîroz de,vê evîn a min û te anîbû ziman.
Ma qey nedîtin;Xayîné Beko Ewan ji,nikarî bû min û te ji hevdû bikira.
Tu kes nikare çav an berde hebûn a te,dest an bavêjin gulî ên te!.
Tu;Ez im.
Ez;Tu me.
Tu tune be ez nabim xwe dilêmin.

Çîya me,li seranserê Mezopotamya yê,nobedar ê te me.
Min,bi hezar caran,can û cesed ên xwe,ji te re kire xelat û qelen.
Min,bi salan jiboyna te raperîn li darxiste û di binê zindan ên reş û tarî de,li berxwedam.
Ez,bi hebûn a te ji nav çar dîwar an de derbasbûm,û dîbûm meşaleya hemdemîn jiboyna ronî bibe bergîya me.
Gelek caran,bûm ba û bahoz û firton e û birûsk!
Tîrêj ê min xwe ji ezman ê heft an berdida nava dil ê xayîn û bêbext û fesad an.
Tune dibûn yek bi yek ew ên kû li hemberî hebûn a min û te dibûn asteng.
Dibûn hecacok radibûm ji erdê:
Dibûm tofan û zelzele,gelek gund û bajar ji ber heybet a dengê min ser û bin dibûn.
Û îro jî min,evîn a xwe û hebûn a te kirîye helbest û name ji gel ê cîhan ê re şandîye.
Êdî hemû kes dizanin vê eşq û serpêhatîya min û te.
Dîrok a mirovatîyê,di hebûn a me de derbas dibe.
Êdî em gîhaştine armanca xwe,şoreş a min û te bi serketîye.
Govend e,cejn û pîrozbahî ye,li herder an.
Ji hemû gel ên cîhanê xwazgînî hatine dîtin a min û te.
Min,AMED ji te re kire paytext.
Min,bi xeml û xêza te yî heft reng xemilandîye birc û beden û text ên te.

Êdî têl ên tembûr an,Ji xêndî hebûn a min û te pêv tu tişt an lênad e.
Êdî pênûs,hebûn a min û te tenê dinivîsîn e.
Tu êdî bûye bûk a qewm ê min li ser xak a Mezopotamya,wê êdî timî bijî hebûn a min û te.
Ez bûme;KURD.
TU bûye;KURDÎSTAN,DİLÊMİN.

Helbest :İsmet Dax
17-07-1997
















KÊ Çİ KİRİBE,WÊ BİJÎN E.
Pir serişk e,zû jibîr dike;
Kêmasî an,sedbare dike.
Rexnê kesî qebûl nake;
Ew her timî,bi a xwe dike.
Dibêj e;" ez,her tiştî dizan im"
Ji xwe pêv,keskî nafikre.
Rûniştîye li ser kedê;
Armanca mezin,jibîr dike.

Nizan in wenî namîn e;
Rastîyê, ronahîyê bîne.
Xwedî ên kedê,dilbirîn e;
Kê çi kiribe,wê bijîn e.
Tiştek veşartî namîn e.

Tim dibêj e;" ez,rêber im"
Mirov an,ji xwe direvîn e.
Dibêj;"ya hûnê bibe wek min;
An jî,jîyan ji we re nîne."
Çav berdan e tac û text an;
Bûne,Beko Ewan li ser me.
Gelê dinyê,giş bi wan dizan in;
Emelê wan li ber çavan e.

Nizan in wenî namîn e;
Rastîyê, ronahîyê bîne.
Xwedî ên kedê,dilbirîn e;
Kê çi kiribe,wê bijîn e.
Tiştek veşartî namîn e.

Roja me,waye hilatî ye;
Berx,ji kozan derketî ye.
Xwedî,bi diz ên xwe,esya ye;
Sitarî, ji revê re nema ye.
Ger em mar ên nav xwe,derîn;
Para şêr,ji dest rovî derîn.
Ev mîhrîcan,ne jiboy kes e;
Bi rûmet e,jiboy herbeş e.

Nizan in wenî namîn e;
Rastîyê, ronahîyê bîne.
Xwedî ên kedê,dilbirîn e;
Kê çi kiribe,wê bijîn e.
Tiştek veşartî namîn e.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax
17-05-1997










BES E LO BİRA
Bese lo bira,kanî dest ên xwe;
Dayîka me yek e,şerm e jiboy me.
Ên bav ên me kuşt,me ji hevdû dûr xist;
Perçebûn a me,me tune dike.
Dijminê mezin,di serê me de ye;
Mejû ên me duxu,tim dijî me ye.
Ger,em binasîn in kesanetîyan xwe;
Me,bi vî aqilî,tim wendakİre xwe.
Bese lo bira,kanî dest ên xwe.

Ger em tıxub an,rakın jı erd an;
Jiboy, zaro ên me, azad bijîn in.
Bav û kal digot;"dijmin nabe dost;
Tevdîr û tifaq,wê bixîn e post."
Bese lo bira,kanî dest ên xwe.

Bese, em êdî xwe nexapîn e;
Mirov ên serişk,kes nahebîn e.
Bav û kal digot;"bi ziman ê xweş;
Ger em maar an, ji qelşa derîn in."
Ger em bernedin,doza serxwebûn;
Ger em bibe mînak,jiboy pêşveçûn.
Ev e a rastî,ev e biratî;
Ger em bibin yek can,jiboy wekhevî.
Bese lo bira,kanî dest ên xwe.

Helbest:Îsmet Dax
Muzik:Koma Jîyan a Welat
05-01-1997









GÎHA,Dİ BİN KEVİR DE NAMÎN E.
Nav ên me yî bav û kal an;Tucar an wenda nabe.
Heta kÛ,cîhan hebe;Emê her timî bi deng bin.
Rêça me,rastî û ronahî ye;Emê hertim pêşve herin.
Me li her cîyan,tov danî ye;Bila her kes, baş bi zanibin.
Emê bijîn in azadîyê;Bila herkes,baş bi zanibin.
"Gîha di bin kevir de namîn e";Dûr nêzîk,wê xwe derîn e.
Hebûn ê bîne maf ên xwe;Dinya bi dore,wer namîn e.
"Ayê bizina kol,ji a qiloç re namîn e."

Em kurd'in,tov ên Med'a ne;Jîyan,bi xwe tekoşîn e.
Heta kû yek ji me hebin;Wê,dîrok a me tim lêbe.
Rastî,xwe tim zêde dike;Nebaşî yê,ji holê radike.
Ev tekoşîn,bê mirin e;Emê ji nû de,xwe şên bike.
Evîn,bingeha buhişt e;Wê,dijîtî yê qir bike.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax
23-11-1997












QELEN Ê MİN PİR BUHA YE

Ez,gulek bi bêhn û bi rengîn im;
Li ser min tim raperîn e.
Herkes-î çav berdane min;
Nizan in ez dergîstî me.

Qelen ê min pir buha ye;
Ne bi zêr û ne bi pera ye.
Nayêm firotin,nayêm kirîn,
Ez bûka gelê kurda yim.

Dîrok a min,ji çar beş a ye;
İlm û cewher,di nav de ye.
Sînga min,tevde xezîne ye,
Tu çi bixwaz e,li ser heye.

De bê aqilno qey hûn nizan in?
Ev bû hezar û sed sale,tim raperîn û serhildan e,li ser can û cesedê min danîye.
De qey hûn nizan in;Gelek qîz û xort ên hêja xwîna xwe li ser min rijandî ye!
De qey hûn nizan in ez bûka gelê kurd a me!
De qey hûn nizan in ez namûs û şeref a,hebûn a pakrewan im,de loy loy!

Qelen ê min pir buha ye;
Ne bi zêr û ne bi pera ye.
Nayêm firotin,nayêm kirîn,
Ez bûka gelê kurda yim.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax
24-08-1996









DE RABE XANÊ
Karker;Êdi vegeryabûn ji ser karê xwe:
Bênder lı ba kirbûn û êdî debra xwe yî hezar salan,rakirbûn ji erdê.
Kinc ên xwe yî bi qirêj avêtibûn.
Û,êdî kinc ên xwe yî nûjenî,li ser bejn û bala xwe girêdabûn.
Bûkek,jı xwe re xwastibûn ji can û dil de.
Govendek herî mezin li darxistibûn.
Keç û xort ên evîndar ketibûn dest hev,êdî çand û huner pêşkêş dibû.
Memyana waha bangdikir in:

De rabe Xanê,rabe;
Rûniştandin ji me re nabe.
Bavêj e kul û kerba;
Govend,bê te geş nabe.

Îro dîlan a me ye,
Cejn û şahî a me ye;
Bilind bûye al ên me,
Roja hebûna me ye.

De rabe Xanê,rabe;
Rûniştandin ji me re nabe.
Bavêj e kul û kerba;
Govend,bê te geş nabe.

Keç û xort xemilînin,
Helbest an ji hev re dixwîn in;
Dest û mil danin hevdû,
Qahra salan dirjînin.

De rabe Xanê,rabe;
Rûniştandin ji me re nabe.
Bavêj e kul û kerba;
Govend,bê te geş nabe.

Rabe çav an bide ber kil,
Bejn û balê girêde;
Dest ên xwe bide dest ê min,
Em ji berbû an re bilîrîn in.


De rabe Xanê,rabe;
Rûniştandin ji me re nabe.
Bavêj e kul û kerba;
Govend,bê te geş nabe.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax
03-01-1998










PÎROZ BE
Ew hisreta hezar sal an, êdî qedya ye;
Dipijiqe êdî jîyan ; li her cîh fûrya ye.
Ranaweste rastîya ronî;
Vêketîye hêyva Medî;
Bûye tîrêj ên rojê, venamir e.
Erd û ezman neqişî ye,
Bilbil,bi gul an şa bûye.
Buhişta mirovatî yê, ava bûye.
Pîroz be,li dinê.
Pîroz be rastiya evînê

Bergîya ronahîyê herdem vekirîye
Bend û sînor ên qasê, ji holê rabûye
Êdî çav rastîyê dibîne,
Kes nema xwe bixapîne.
Hurmet û eşq hatinê dinivîsîne.
Jîyan;Bi xwe, tekoşîn e.
Serdest êdî hew dijîn e.
Ez jî bûme xwedî cîh û war li cîhané
Pîroz be, li dinê.
Pîroz be rastiya evînê

Helbest û muzîk
Îsmet Dax
15. 06. 1998








HEBÛN İM
Evîn e,havîn e, bihar e dil ê min;
Şêrîn e,delal e,heval a emir ê min.
Mizgînî yê ji min re tîne,heval û hogir ê min;
Nav û maf ê min;Êdî,serfiraz bûye.

Rêber û rêzan an,rê vekirî ye;
Xwendewan û karker,hemû xwe dîtî ye.
Şoreşger û şervan,meqsed anî ye;
Waye êdî awaz di de,ilm ê helbest ê min

Xemla min rengîn e,ji gul ê bihar ê;
Hêz a min giran e,wek çîya ên Sîpan ê.
Ez ji can çêbû me,hebûn im li dinê;
Tim heme li serxwe me,li nava jînê.

Helbest û muzîk
Îsmet dax
24-05-1998










WELAT Ê ROJ Ê
Roka me xuyabû li navend a cîhan;
Tîrêj jê kişya ye,ronîkir jîyan
Nav û maf payêbû her dor neqişî;
Welat ê roj ê,bû paytext a gel an

Welat ê roj ê,dayîk a can e;
Dergûş û çand a gel ê cîhan e.
Welat ê roj ê, war ê memyan e;
Gelek mêrxas an, can li ser dane.

Xwelîya gunda li ser ê çahvnebar a be!
Xwelîya gunda li ser ê xêrnexwaz a be!
Xwelîya gunda li ser ê xayîn û fesad a be!
Evîn û hurmet û eşq,her tim rêber e. ..

Welat ê roj ê, dayîk a me ye.
Welat ê roj ê, xelat a me ye.
Welat ê roj ê dîrok a me ye.
Welat ê roj ê bihuşt a me ye.
Helbest û muzîk
Îsmet Dax
17 07 1997










ŞERVANO
Tu,bi xêr hat naw jîyan a me;
Were rûnî li kêlek a me.
Ser ê me gelkî bilinde;
Ji ber hatin û dîtin a te.
Te pir zahmet dît jiboy me;
Bibaxşîne kêmasî ên me.
Ew roj ên geş te anî ye,
Em rêz digrin ji hebûna te.
Lo şervan lo, Evîndaro lo.

Şervan ê me bi xwe RONÎ ye;
Ser bilind e, ji pola ye.
Zane û merd û egîd e ;
Tirs û xof a şevreş a ye.
Te anî xwar text ên neyar ;
Te ji me re şên kirîye cîh û war
Te naqokî ji nav me avêt ;
Te me gîhan de rêça rast
Lo şervan lo, Evîndaro lo.

Buxe ji bax û baxç ên me;
Qedyaye êş û jan a me.
Cejn û Azadî û aşî ye;
Em ji dil û can himez dikin te.
Daxwazîyên xwe ji me re bêje;
Em amade ne ji boy te.
Heta kû em hebin li dinê,
Em qet tenê nahêlin te.
Lo şervano lo, Evîndaro lo

Helbest:Îsmet Dax
Muzîk: Feyrûzşah Özer
Rastkirin :Koma Jîyan a Welat
11- 02- 1997









GUL'A MİN GULPERÎ YE.

Eşqa xwe, xiste dil ê min
Bû xwîn,kete tamar ê min
Hebûna xwe daye min;
Gul am,gulperî ye.

Evîn a bê sînor e;
Xemla wê,keskesor e.
Xwî şêrîn û delal e;
Çaw xezal û şemal e

Ew nan û av ê min e,
Ew bax û baxçe ê min e
Ew sebir a dil ê min e
Gulam gulperî ye.

War ê min bi wê şên bûye;
Birîn êm derman bûye.
Guherî jîyan a min;
Suuhûda min vebûye

Ew tac û text ê min e;
Ew erd û erş ê min e,
Xelat û ked a min e,
Gulam gulperî ye.

Hêz a min bi wê xurt bûye,
Çahv û heş ê min vebûye.
Dijîtî ji holê rabû;
Maf ê min bi serketî ye.

Ez bi wê li ser pîya me,
Eşqa wê ez avda me.
Ronîya şifaq a me,
Gul am gulperî ye

Helbest:ÎSMET DAX
Muzîk:Feyrûzşah Özer
Rastkirin: Koma Jîyan a Welat








LO LAWİKO
Şivan rûniştibû li bin dar an;
Pişt a xwe dabû zinar an.
Bilûr a xwe ji dil lêdida;
Jiboy xatir ê va beran an.
Mahr û tûpişk tevizîbûn;
Gur û Rovî man li pişt derî an.
Berx û kar an çindik davêt;
Pez diçêrîyan li her cîhan.

Lo lawiko,lo şivano.
Lo lawiko, lo rêzano.

Lo lawiko ez bi heyran;
Waye tên bêryê Bêrîvan.
Danin dû hev bi eşq û kêf in;
Satil û meşk li ser mil ê wan.
Poz xizêm in, çav bi kil in;
Bi heft renge fîstan ê wan.
Evîndar ê dîtin a te ne;
Dermanin jiboy birîn an.

Lo lawiko, lo şivano.
Lo lawiko, lo rêzano.

Helbest û muzîk
îsmet dax
20-09-2001












HUNERMEND
Hunermend, dişkînin zincîr û qeydan;
Ronahî yê dixînin şevreş ên qitran.
Derî ên girtî tucar an li ber wan namîne;
Timî radikin ji holê,çewt û tixûb an.
Hunermend, hunermend;
Zana Hunermend.
Xwedîyê ilmêa nûjen;
Tuye hunermend.

Hunermend, baş di nasîn jan û jîyanê;
Pêşîya xwe dibîn in,tim dibin derman.
Diafirîn in hebûna wenda yî;
Hunermend , şên dikin çand û dîrok an.
Hunermend, hunermend;
Kedkar hunermend.
Hostayê jîyané;
Tü ye, hunermend.

Hest û ramanê hunermend;Kûûr e, derya ye;
Mîna teyrê baz in, tim li herder a ye.
Bê tirs û bi xof in,çav nagirin ji hovîyê;
Diçîn in eşq hurmetê, jiboy hebûnê.
Hunermend, hunermend;
Memyan hunermend;
Aşî û azayî;
Tu ye Hunermend.

Kesanetîya hunermend;Timî nûjen e.
Nayên firotin tucar an, ew bi xwe cewher in.
Li hember kevnarîyê, tim şoreşger in;
Rengîn in, xemgîn in! Lêê, ne rêcber in.
Hunermend, hunermend;
Şervan Hunermend.
Hunermend, hunermend;
Ronî. Hunermend.

Helbest: îsmet dax
Muzîk:İsmet Dax
15 -8 - 1997










DEWRA MÊHDÎ HAT

Zulum diqed e êdî.!!
Jîyanek e nû destpêdibe.
Mejî ên gemar û war ên kevnar e êdî tê guherandin û êdî ilmekî nû li ser mejî ên gemar tê afirandin.
Hemû gel ên bindestû mazlûm,êdî digêjin meqsed û mirad ên xweyî armancî.
Herkes êdî li ser maf ên xwe ewê jîyan a xwe bidomîn e.
Dem dema wekhevî yê ye.
Dem dema biratî yê ye.
Dem dema aşîtî yê û azadî a mirovatî yê ye.
Li hemû gel ên cîhan ê pîroz û mubarek be.Dewra mêhdî hat.

Tîrêj dakete ji êrş an,
Xwe berda nav dilê cîhan.
Dişikeste êdî tirs û xof,
Dayîk an ÊGÎT welidand.
Pêl dida xwe dîcle û ferat,
Tixûb radibû ji nav rojhilat.
Çerxa jîyanê güherand,
Dewra MÊHDÎ hat.
D'em bikin xebat.

Êgît bûn şervan ê jînê;
jîyan kirin maf, jiboy hebûnê.
Gîhandin hevdû bakur û başûr;
Qetandin zincîra koletî yê.
Waye roj hilat!..
Dewra MÊHDÎ ye, d'em bikin xebat.

Berxwedan hebûn kire felat;
Jîyaneke nû ji, me re kire xelat.
Gel ê Kurd û gelek mazlûm;
Bûn xwedî dîrok û Welat.
Êdî talîya şevreşê hat.
Tixûb rabû ji nav çep û rast,
Dinya me kirin e gulbihar.
Dewra MÊHDÎ ye,d'em bikin xebat.

Êgît bûn şervan ê jînê;
jîyan kirin maf, jiboy hebûnê.
Gîhandin hevdû bakur û başûr;
Qetandin zincîra koletî yê.
Waye roj hilat!..
Dewra MÊHDÎ ye, d'em bikin xebat.

Helbest û Muzîk
Îsmet Dax



















EWİL TOXİM BÛ
Ewil toxim bû,di qalika de bû;
Kete nava xakê,pir dar jê çêbû.
Şax û kat jê kişyan,girt dora dinyê;
Pir tahm pêve şên hat,jîn da hebûnê .

Ewil yek bû,bûn milyar li ser erş û ezman;
Bûn xozayî,xweşikbûn didan niştiman.
Bûn gulîstan,keskesor kişandin ruê ezman;
Dibûn al,jiboyna hebûna her can.

Buhişt a hemdem în,jîn kire bê mirin;
Hemû gel ên Mazlûm,di nav de disitirin.
Cîhan e ke nû ava bû, jibo jîyan e ke;
Dadgeh ên xwe rexna,çêdike hebûn.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax
12-06-1998









EZ KARKER İM

Ez karker im:
Keda min; Xwuydan a min e.
Ranawestim ji ber karê vê jîyanê.
Dest ê min,çav ê min,zarav ê min,hest û raman ê min:Hêz û çek a min e.
Ez diçînim çandinî yê,geş dikim rû ê cîhan ê.

Cotkarî me,bi şev û roj an,diqelêşim zik ê erdê;
Derdixîn im neft û cewher,min keda tu kesî nabê
Diafirîn im jîyan ê,mal û milk,bê min çênabê.
Nabim kole û rêcber ê kes,min wek herkes an xwe dibê.

Ez im felat,ez im heybet,hatina xwe nakim bin pê!
Xwenda me ji bav û kal an,ez xwe hînbûm e ji karistan an.
Ronî me,roj a li ezman im,germ a ya min debir ê tîn e.
Asteng im li hember niheqîyê,bêdengî yê diwestîn im.

Lêkolîn im,tekoşîn im;Şoreş ê,tim li dar dixîn im.
Qeyd û zincîr li min nayê zevt ê,hefs û zindan min hilnîn in.
Cûda yî li ba min tune ye,ez her beş an dihebîn im.
Li hember zalim û serdest;Ser ê xwe qet natewîn im.
Ez karker im.

Helbest û muzîk
Îsmet dax
14-04-1998











WAYE TÊN.WAYE TÊM
Waye tên,bi ref bi ref,ji her çar hêl ê cîhan.
Mezin,bi çûk,kal û pîr,tev lorîk an waye tên.
Bi huner û bi hêz û bi saz,bi çand û dîrok î tên.
Kîn û buxd avêtin e,bi eşq û hurmet î tên.

Waye tên,bi zanistî,bi perwerde,bi rastî.
Bi rêxistin,bi sazgeh,bi desthilatî ya pakî!
Waye tên,waye têm.

Waye tên ba ronahî yê, pîroz dikin aşîtî yê.
Kedperest î bi serketî ye,dikene rûkê heyvê.
Nav û maf û dengê nû;Gerdûnî ye,jiboy jînê.
Kedkar û amade ne,jiboy bingeha Netewî yê.

Waye tên,bi zanistî,bi perwerde,bi rastî.
Bi rêxistin,bi sazgeh û bi desthilatî ya pakî!
Waye tên,waye têm.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax










AŞÎ ME
Vekin ,vekin,rêça min vekin;
Kevoka sipî me jiboy we,rûmet im.
Ne ar û pêt im,jîn ê şên dikim;
Dîrok a we me ez,aşî yê çêdikim.

Berbanga sibê me,mizgînî û çand im;
Evîn û hurmet im,li her der dibarim;
Keskesor a ezman im,al a azad im;
Hebûn û hatin a gelê cîhan im,

Helbest û Muzîk
Îsmet dax
14-04-1998










PAYTEX A CÎHAN TU YE
Gulîstana min,tu ye!.
Evîna bi rûmet,tu ye!
Zîn a Zeydan a,tu ye;
Mem ê alan'a,wez im.

Tu ye,kevir û kuç ê min;
Tu ye,çîya û banî ê min.
Tu ye,dar û devî ê min;
Erd û zêvî ê min,tu ye.

Hêlîn a min,li ser te ye;
Neft a min,ava te ye.
Bê te najîm ruh ê min;
Hebûna min, tu bi xwe ye;

Tu ye,nûr a çav ê min;
Tu ye,şîr ê dayîk a min;
Tu ye,heval a li ba min!
Pozçeleng a min,tu ye.

Text ên te,ji pola ye;
Zêrr û mahden,di bin de ye.
Jîyan,li ser te çêbû ye;
Dergûş a perwer tuye.

Tu ye,tov ê her beş an;
Tu ye,sitar a her can.
Tu ye,xwîn a pakrewan;
Paytex a cîhan,tu ye.

Helbest û muzîk
Îsmet dax




HEBÛN A MİN
Tucar an,dest ji te bernadim;
Bi mal û milk an,şa nabim.
Bê hebûn a te nasnabim;
Tu hêvî ye,evîn a min.
Bê te,şên nabe war ê min.

Hisret a te,raperîn e;
Armanc a te, mirad tîne;
Hebûn a te ez im canê;
Qeyd û zincîr an dişkîn im.
Jiboyna te,tim dijînim.

Tu, evîn a nav dil a ye;
Tu dayîk e,tu xoz a ye .
Geşî û ronahî, tu bi xwe ye;
Tu hebûn a Memyan a ye.

Helbest û Muzîk
Îsmet Dax
22-03-1996








RASTÎ ME
Na êş im,ne serxweş im,hertim î geş im;
Ji ber nezanî û kêmasî an,qet ne rûreş im.
Ji berê xurtir im,pola û hesin im;
Bê gazin û biryardar im,fikir mezin im.

Kê got"ronî tarîbû ye"roj,her tim î şewq ê dide.
Meqsed,ji zû de bi serketî ye,bê aqil an hîn nedî ye!
Nebî ê min xwe hînbûn e,nema êdî radiwestin.
Birînê kul derman dikin, nexeşîyê ji hradikin.

Rastî me,ji kesî ne dûrim,hebûn im, li ba herkes î me.
Gah ba me, gah jî baran, jiboy jînî rahmê tînim.
Ne pêti me, jî ar im, dojhe yê ji holê hiltîn im;
Nebaşî,ji dor min direv e,cemed a dil dihelîn im.

Helbest û muzîk
Îsmet dax









XEWN A RENGÎN
Ketibûm nav xewnek şêrîn;
Min ji xwe re dibû,gulek bi rengîn.
Bi min re,kenya bi lêv ên şekir;
Heş û aqlê min, bi xwe re bir.

Bejna wê,wek dara bîhê;
Çav xezal bû,xwî şêrîn ê.
Hingî xweşik û bedew bû;
Bi heft dila,dil ketibûm wê.

Min bang kir wê;Lê qemer ê,
Tu kî ye? lı va ra çi digerê?
Xeml û xêza xwe, li ba dikir;
Dilê min, li pê xwe kaş dikir.

Gulî hûnayî bû, rindê;
Taca zêrîn,li serê wê.
Li ser hespek î rewan bû;
Li dor wê,şewq û şemal bû.

Nûr, ji wecîyê wê difûrîya;
Tîrêj ên xwe, dabû gelya.
Dest ên xwe, dirêjî min kir;
Ber bi wê de çûm,ew ji min revya.

Min, dabû dû şemala wê;
Gul û gîha, girtibû navê.
Gah wenda bû,gah xuya bû;
Gelek şev û roj an, mam lî pê.

Min xwe di dît,li ser Sîpan im;
Dengê şahîyê, dihat guh min.
Govendek li dar ketibû;
Xecê û Sîyamed, di nav de bûn.

Mem û Zîn,ketibûn destê hev;
Dilîrandin,keç ên bedew.
Ehmed'ê XANÎ, ji wêde dihat;
Lê hatibûn hev,hozan ên hest.

Hunermend an,li saz a didan;
Helbest û awaz berdidan.
Hemdem an,meşale radikir;
Egîd an, deng bilind dikir.

Toz û dûxan, radibû ji erdê;
Bûka gelî ,dihate ji wêdd.
Hespa bin wê,dîs rewan bû;
Xêlîya li ser wê, ji heft renga bû.

Xwazgîn î ên wê,ji her cî hatibûn;
Ser û bin karwan, nexuya bû;
Bûbûn berbû,pir jin û mêr.
Dê,tev zarok an li vir bûn.

Min, xwe berdida ji ser sîpan;
Min dît,bûk bû ew şewqa han.
Ber bi wê de çûm,ew, ber bi min de hat;
Şahî, difûrya ji her cî-yan.

Gava kû, em hat nêzî hev;
Betal dibûn, awaz û def.
Gelî, heyirî û şaş mabûn;
Ji ber vê heybeta, bi çeleng.

Nabêna me, tişt nema bû.
Pozikê sola me, li hev dabûn.
Dest êm, bi xweber çû xêlîya wê;
Dengê def û zurne a, li ba bûn.

Ew bi xwe bû, a kû ez li pê;
Min dîsa pirsî,tu kî ye lê?
Ji min re got;" Kurdîstan im"
Min, xwe j nû de dît e li dinê.

Min, himêzkir rengîna xwe;
Xewna min dît,ez kirim xwe.
Ez jî bûm xwedî maf, li dinê;
Gîham meqseda bavê xwe.

Helbest û muzîk
Îsmet dax
23 -05-1998










SİLAV Û HURMET
Ew ilm ên we yî pak û bi rûmet;
Dîrok û nav û maf da ye min.
Ez ji nû de xuluqand im;
Bûme mîn a însan hatim e.
Silav û hurmet ji we re,silav û hurmet.
Xwedî ên ilm ên nû,ji we re silav û hurmet.

Gotin;"Çek a herî mezin,
Rexne û xwe rexnekirin e"
Gotin;"Evîn a Mem û Zîn,
Jîyan ê diafirîn e".
Silav û hurmet ji we re,silav û hurmet.
Xwedî ên ilm ên nû,ji we re silav û hurmet.

Bûn rêber ê aşîtî yê,
Çek û ceng ji holê rakir in.
Tixûb rakir in ji dubendî yê,
Hemû zindî bi xwe şîyarkir in.
Silav û hurmet ji we re,silav û hurmet.
Xwedî ên ilm ên nû,ji we re silav û hurmet.

Bi soz û peyman ji we re,
Ez ê tim li pê we bişopîn im.
Ez bernadim qet doza xwe,
Jîn a bê mirin tekoşîn e.
Silav û hurmet ji we re,silav û hurmet.
Xwedî ên ilm ên nû,ji we re silav û hurmet.

Helbest û muzîk
Îsmet Dax





PÊWÎST E
Çîya ên bilind,bi dar û ber e.
Deşt û zozan,tim av li ser e;
Newal ên kûrr,giş madden e
Bê ked û tahb tişt nayê der e.

Ger em kar bikin bê rawestin;
Palûte an, li dor a xwe pir kin.
Armanca me pir mezin e;
Ger bi tişt ên biçûk,em nexap in.

Ger em rêça rast berned in;
Desthilatî û bi çeleng bin.
Ger em li hev xwedî derên;
Li hember dijîtî yê yekbin

Ger em hevdû perwer bikin;
Ji hev hezkin,bi yek dil bin.
Ger em bişon mejîyên bi gemar;
İlmê nûjen li ser çêbikin

Heta kû em,"xwe" nasnekin;
Mê,tim bi xap in,bikev in!.
Dijmin ê mezin,bi me re ye;
Kesanetî a me,jarr dikin.

Ger em tarî yê ronî bikin;
Dadgeh ên xwe rexne an çêkin.
Jîyana nû,pir dijwar e;
Bê rexne,kes "xwe" hîn nabin.

Gotin ên bav û kal an,pirr in:
Lê bi rastî em nafikirin.
Ma ni digot in:"Ziman ê xweş ;
Mar an ji qelş an dertîn in".

Ger kevir ê qozî an ji pola be;
Mîna Cûdî û Gebar zexm be.
Wê çaxê wê war ava be;
Armanca mezin ê saz dibe.

Kes ên ketî,giş radibin
Dibin mînak û dibezin;
Diguhere rûpel ên reş.
Her kes bi hevdû şa dibin.

Îsmet dax
17-02-1998








KEŞTÎYA ME Bİ SERKETÎ YE
Dayê,rabe bivîne vê geşî a li cîhan;
Kêf kêfa çivîk û kevok an e,li ser banî an.
Rabin cîran no rabin,serê xwe rakin ji xewê;
Qey hûn nabîn in,govend girtine keç û xort an li her derê

Erş û ezman neqişî ye,keskesor li ezman vebû ye
Keştîya me bi serketî ye,ji herbeş an,reng di navdeye.
Gulîstan ne gulek tenê ye,dar û devî û tevlihevê ye.
Reng bi hevdû çi xweşikin,tev xwedî maf û dengekin.
Îsmet dax
25-08-2000










EVİN A MİN
Evîna min li berxweda li hemberî nebûnê;
Neşikest û ne tewya qet,bû rêberê hebûnê.
Timî bawerî da min,astengî rakir ji holê;
Evîna min mizgîn e,dilê min tim xwe da pê

Pak û rûmet û geş e,jînê dide,evîn ê.
Maf perest e azad e,ew rastî ye li dinê,
Nayê xapandin tucar,bi xwe ilm û cewher e;
Şewq û şemal jê difûr e ez memyanim, ez Zîn e.

Helbest:İsmet Dax
07-11-2006










BÎST Û YEK ADAR
Dinya bû gulbihar û gulîstan;
Geşî û ronahî ye li her cî an.
Bavêj in xeydê hevdû himez kin;
Niştiman bûye paytext a Cîhan.

Bîst û yek adar,tune kirî ye jan
Karker û kedkar,anî ye jîyan.

Mizgînî a Rojê bi rûmetî tê.
Tov ên kedkar an bi hûnerî tê.
Tarî vedikşe êdî ronahî tê;
Hebûn a rastî bi bawerî tê.

Bîst û yek adar,tune kirî ye jan
Karker û kedkar,anî ye jîyan.

Hûn her hebin ey qahreman ê gel;
Evîn û hurmet,we ji me re kire rêber.
Em ser ditewîn e li ber we,li her der.
We ji me re kire xelat,azadî ya pakber.

Bîst û yek adar,tune kirî ye jan
Karker û kedkar,anî ye jîyan.

Helbest û muzîk
İsmet Dax

[ismetdax]

spas,silav û hurmet

[Bawer]

Destê te saxbin hevalê îsmet te helbestên gelek hêja nivîsîne.Em berdewamîya helbestên te dixwazin

Bawer
silav û rêz

[ismetdax]

Di jîyanê de, gelek tişt ên heja û giran buha,bi hebûn û pakrewan a gel an ve hate afirandin.
Ger mirov vê xweşikbûnê bivîn e û bide nasîn.
Ez jî, ji xwe re li vê hebûn a xwe,xwedî derdikevim û hebûna vê helwestê bi kêmasî ên xwe tînim ziman.sipas jiboyna hebûn û xebat ên we.
silav û hurmet

[Sipan]

Ez pîr kef xwes bum heval ismetdax em ji berdewamîya helbestên te dixwazin.Her biji!

[oxiro]

Kekê Îsmet ez vê tiştê meraq dikim ku gelo klîpên te hene an na ?
Ku hebe çima li televizyonên Kurdî nayên weşandin ?

[ismetdax]

[oxiro]

[ismetdax]

[oxiro]

Temam kekê îsmet emê vîdyoya te li beşa vidyoyan zêde bikin

[oxiro]

Kekê Îsmet me vîdyoya te danî serûpela malperê û me li beşa vîdyoyan zêde kir.

Silav û Rêz